Smá hugleiðing

Jæja þá er helgin komin. Vikurnar og mánuðirnir líða hver af öðrum án þess maður fái við því spornað... það fer bara að styttast í jólin meira að segja, sem voru svo fjarlæg fyrir svo stuttu að mér finnst. Undanfarnar vikur hafa líka verið sem rússíbani fyrir flest okkur sem búum hér á skerinu. Margir í kringum okkur eiga erfitt núna, hafa jafnvel misst vinnuna svo eitthvað sé nefnt. Þess óskar enginn sér. Það að missa vinnuna þýðir einfaldlega að ekki næst að standa við þær skuldbindingar sem búið er að stofna til.

Á þessum tímum leitum við inn á við og skoðum hvað það er sem skiptir okkur virkilega máli. Það að staldra aðeins við og hugleiða þessa hluti er öllum manni hollt... hægja aðeins á... líta sér nær... hugsa hvort ekki sé hægt að rétta þeim hjálparhönd sem eiga erfitt núna. Það þarf jafnvel ekki meira en segja þeim hve mikils virði þeir eru manni, sýna þeim ást og væntumþykju sem standa manni næst, brosa jafnvel til ókunnugra og smita heiminn af brosi :-).

Ég held að þetta ástand sem nú varir verði til þess að við bæði sem þjóð og einstaklingar hugsum okkar gang og skoðum það vel hvað það er sem skipti okkur mestu máli. Hvernig þjóðfélagi viljum við búa í? Ég held að nú komi loksins tími nýrra gilda og það er löngu kominn tími á ný gildi í þessu blessaða þjóðfélagi okkar. Hvernig væri að innleiða aftur traust, sanna vináttu, virðingu til handa öðrum, okkur sjálfum og umhverfinu okkar? Góðu gildin s.s. gleði, vinátta og hjálpsemi hafa lútið lægra haldi undanfarin ár fyrir peningahyggjunni. Það þarf bara hver að rækta sinn garð þá kemur þetta :-).

Það hefur löngum verið sagt að ekki væri byggilegt þetta langt norður í íshafi ef ekki væri fyrir tilstuðlan hlýrri hafstrauma. Nokkrir kunningjar hafa rætt það að flytja bara erlendis, jafnvel til Kanada eða til hinna Norðurlandanna. Ég held við Íslendingar verðum bara að standa þetta af okkur og rísa úr hafi á ný... við höfum alla burði til þess þegar frá líður og þessi flóðbylgja sem nú skellur á okkur fjarar út. Í fyrstu verður erfitt að halda sér á floti síðan lærum við að komast af og synda í þá átt sem við viljum fara... það þýðir samt ekki að treysta á og bíða aðgerðarlaus eftir því að einhver annar bjargi okkur... við verðum sjálf að halda okkur á floti. Eins og ég nefndi áðan þá er kominn tími á ný og betri gildi en hafa ríkt í okkar sjúka þjóðfelagi undanfarin ár... „nýja“ Ísland verður að standa á traustum grunni og þennan grunn þurfum við að byggja saman núna. Þó nú séu erfiðir tímar þá verðum við bara að reyna að vera jákvæð og hlúa að því sem okkur er kærast :-).

Eins og mörg ykkar vita þá er bros meira smitandi en kvef eða flensa þannig alli saman nú... BROSA! Kv.Ág.