sunnudagur, september 27, 2009

Breytingar

Miklar breytingar hafa verið á okkar högum undanfarið, eins og hjá svo mörgum öðrum. Við erum flutt frá Gauksstöðum og í borgina aftur. Fljótlega munum við skýra betur frá því sem á daga okkar hefur drifið og hefja vonandi aftur reglulegt blog.

fimmtudagur, febrúar 19, 2009

Dönsum eins og enginn sé að horfa

Sæl verið þið, það er orðið ansi langt síðan ég hef skrifað eitthvað hérna inn. Núna langar mig að setja hérna inn texta sem mér finnst áhugaverður og minna okkur á að það er enginn tími betri en einmitt núna til að vera hamingjusamur.

Ég var að fara í gegnum dótið mitt hérna úr geymslunni og fann þennan texta sem ég prentaði út þann 20. desember árið 2000. Þessi texti birtist á þeim tíma á visir.is undir einhverju sem ber nafnið Spegillinn. Ég veit ekki hver er höfundurinn að þessum texta en ég tek mér það bessaleyfi að birta hann hérna í von um að enginn verði sár yfir því. Ef höfundur er þekktur þá endilega látið nafn hans koma fram í athugasemdunum – orð í belg hérna fyrir neðan. Hér kemur textinn:

Dönsum eins og enginn sé að horfa
Við sannfærum okkur sjálf um að lífið verði betra eftir að við giftum okkur, eignumst börn og síðan annað barn. Síðan pirrum við okkur á því að krakkarnir verði nógu gamlir og við erum sannfærð um að við verðum betur stödd þegar að því kemur.

Næst erum við örg yfir því að við þurfum að eiga unglinga. Við munum svo sannarlega verða hamingjusöm þegar því skeiði verður lokið. Við teljum sjálfum okkur trú um að líf okkar verði fullkomið þegar maki okkar tekur til í sínum málum, þegar við fáum betri bíl, þegar við fáum tækifæri til að fara í gott frí eða þegar við setjumst í helgan stein.

Sannleikurinn er sá að það er ekki og verður aldrei til betri tími til að vera hamingjusamur en einmitt núna. Ef ekki núna, hvenær þá. Lífið verður alltaf fullt af áskorunum og viðfangsefnum. Það er best að viðurkenna þetta fyrir sjálfum okkur og ákveða að vera hamingjusöm engu að síður, á hverjum degi.

Vinur minn sagði eitt sinn: Í langan tíma hafði mér virst sem líf mitt væri í þann mund að hefjast - hið raunverulega líf. En alltaf var einhver hindrun í veginum, eitthvað sem þurfti að eignast fyrst, einhver óútkljáð mál, mig vantaði tíma til að sinna hlutunum og alltaf voru einhverjar ógreiddar skuldir. Þá loks gæti ég byrjað að lifa lífinu. Að lokum rann upp fyrir mér ljós. Þessar "hindranir" eru líf mitt. Þetta sjónarhorn hjálpar okkur að sjá að það er engin leið til að hamingjunni. Hamingjan er leiðin.

Svo að varðveittu og lærðu að meta hvert augnablik sem þú átt. Lærðu að meta það meira vegna þess að þú deildir því með einhverjum sérstökum, nógu sérstökum til að eyða tíma þínum með... og mundu að tíminn bíður ekki eftir neinum!

Hættu að bíða

Hættu að bíða, bíða eftir að þú klárir þetta eða hitt, eftir að þú missir nokkur kíló, eftir að þú náir á þig nokkrum kílóum, hættu að bíða eftir að þú eignist börn og barnabörn og eftir að börnin flytji að heiman, eftir að þú byrjir að vinna, að þú hættir að vinna, að þú giftist, að þú skiljir, eftir laugardagskvöldinu eða sunnudagsmorgninum, hættu að bíða eftir nýja bílnum, eftir að þú sért búinn 
að borga upp bílinn eða húsið, eftir vorinu, sumrinu, haustinu, vertinum. Hættu að bíða eftir því að þú fáir þér drykk og svo að bíða eftir því að það renni af þér. Hættu að bíða eftir því að þú deyir... 
Hættu að bíða eftir að ákveða að, Það er enginn tími betri en einmitt núna, til að vera hamingjusamur...

Hamingjan er ferðalag, ekki áfangastaður

Í dag er tími til að; vinna eins og þú þurfir ekki á peningum að halda, elska eins og enginn hafi nokkurn tíma sært þig, dansa eins og enginn sé að horfa...

Kv. Ág.

miðvikudagur, febrúar 18, 2009

Gamla brýnið ennþá góður

Morrissey - I'm Throwing My Arms Around Paris

sunnudagur, janúar 25, 2009

...og já, gleðilegt nýtt ár öll sömun

Allt gott á Gauksstöðum

Jæja, við erum ekki hætt að blogga ef þið haldið það. Málið er bara að þetta átti upphaflega að vera blogg á jákvæðu nótunum. Ekkert vol eða væl heldur frekar svona uppbyggilegar vangaveltur um lífið og tilveruna ásamt því að vera dagbók fjölskyldunnar hérna við sjóinn. Kannski var það líka megintilgangurinn. Í ljósi undanfarinna atburða í þjóðfélaginu hefur maður ekki haft lyst á því að setja fingur á lyklaborð, verið hræddur um að gremjan og reiðin sem hefur reglulega skotið upp kollinum hjá manni myndi leyta í bloggið og það er ekki það sem við viljum. Ekki á þessu bloggi allavega. En lífið heldur áfram og eftir að hafa stillt sig af og velt vöngum heldur maður áfram hérna á síðum vefsins víðfema.

Munið bara að brosa framaní heiminn þá brosir heimurinn framaní þeeeeeeeiiiiiiiiiggggg.

P.S. Tek það fram að ég þoli ekki Pollýönnu.

föstudagur, desember 12, 2008

Náttúruöflin geta verið ógnandi

Náttúruöflin minntu á sig hérna hjá okkur í Garðinum í gærkvöldi og veðrið varð hundleiðinlegt eins og víðar. Mestu vindhviður kvöldsins voru um 36.9 m/sek samkvæmt sjálfvirkum mæli á Garðskagavita. Veðrið gekk þó fljótt yfir sem betur fer. Þegar veðrið stóð sem hæst í gærkvöldi þá fengum við símtal frá nágrannakonunni okkar á Vörum þar sem hún varaði við því að vera við suðurgluggana í húsinu. Þakið á hesthúsinu þeirra hafði fokið, plötur voru að fjúka og björgunarsveitin var að störfum. Ari fór hérna út hjá okkur og allt virtist vera í lagi hjá okkur, það kemur samt allt betur í ljós þegar birtir. Það er svo lítil lýsing hérna niður við sjóinn hjá okkur. Kv. Ág.

fimmtudagur, desember 11, 2008

Opnar vinnustofur við Gauksstaðaveg

Ég vil bara minna ykkur á að við erum með opna vinnustofu hérna hjá okkur á Gauksstöðum í Garði næstu tvær helgar fram að jólum frá kl. 13:00 til 18:00. Endilega kíkið við hjá okkur og nágranna okkar honum Reyni Katrínarsyni en hann hefur einnig opnað vinnustofu sína fyrir gestum og gangandi næstu helgar fram að jólum á sama tíma og við. Á vef Víkurfrétta má sjá smá umfjöllun um þessar opnanir. Kv. Ág.

þriðjudagur, desember 09, 2008

Kærleiksvika

Þessa vikuna er kærleiksvika á leikskólanum Gefnarborg. Þá er kærleikanum sérstaklega veitt athygli. Þetta eru alltaf yndislegar vikur á leikskólanum, þessar þemavikur. Það mætti alveg vera svona kærleiksvika í hinu almenna dagatali þar sem við íslendingar allir hugsuðum sérstaklega um kærleikann og sýndum hann í verki. Þá er kannski ágætt núna að spyrja sig aðeins „hvað er kærleikur“? Kv. Ág.


Hvað er kærleikur ?

Kærleikur er, hvert góðverk sem þú vinnur.

Kærleikur, er hvert bros sem þú gefur.

Kærleikur, er að faðma þann sem grætur.

Kærleikur, er að hugga þann sem syrgir.

Kærleikur, er að gefa þeim sem þarfnast.

Kærleikur, er umhyggja fyrir öllu sem lifir.

Kærleikur, er að biðja fyrir öllum, góðum sem slæmum.

Kærleikur, er að lifa sáttur við sjálfan sig og aðra.

Kærleikur, er að dæma ekki.

Kærleikur, er ljósið sem býr í hjarta þínu.